¨Esdoi en duider¨: @FagaBergel
Primer plano de Faka desolado.A su lado un pikado fino. La parka viene por ellos
mientras mas atras los players del tristim reparan lo ke keda del bondi. A la derecha
se observa a Magullon, un poko duro y meditabundo tras el historiko kartel de No InBadir
mientras mas atras los players del tristim reparan lo ke keda del bondi. A la derecha
se observa a Magullon, un poko duro y meditabundo tras el historiko kartel de No InBadir
Estamos
mal. Muy mal. Kasi komo los pilchas para La Noche. Tanto ke mientras enviamos
esta misiBa, la parka, ke habitualmente afilaba la guadaña y se nos
rekontrakagaba de risa en la jeta esta de pantuflas, medias tres kuartos,
rekostada en una banketa y kasi kompadeciendose te diría, si no fuera porke no
te digo ke se rekontrakaga de risa pero ke se rie la ijadepu, se rie.
Kelevasasé.
Hoy
praktikamente, ente, nos bajamos de la
pelea. Ok, tampako digo tampoko nos subimos, ni siquiera subimos kapaz, hace
años ke no subimos a ningún lado, pero buen.
¿Komo? ¿Ke no subimos ahora? No se, Piter me dijo ke estaba
seguro...firmalo. Kanta, ven y kanta ke la Bida es Buena no te hagas pro ble ma
Ben...
Aki, el
Mariskal Maikel Jakson se retira komo empezó, komo el ojete, ke es mejor ke kon
una plaketa en el idem. ..PienseNloN. Es una mejora en el sistema. Mientras el
Pitufo Enrike (ke pitufo este e!) De Balsis le hace burlas “yo me voy mariskal
yo me voy a la mierda” y saltika aki y allí rechocho.
“Yo
también me voy chikito” le dice el Mariskal. Y todos rien. Jojojojojojoj tanto
ke hacen ke la parka se olBide de la pena y le vuelvan las ganas de darles para
ke tengan, mientras el monito salta tambien y se lustra el tatuaje, listo para
el raje.
Faga se
termina el último Bardahl y piensa...”mmmñññññhhhggghhaaaaaaaaa”...y asi se
keda , estupe-fakto, porke entre la bruma de la tarde lúgubre y gris, el smog,
el olor a Patalin vencido de Kemalauso ke inunda el stud...¿Komo? no, el
BEstuario y el caño que se fumó no entiende ni medio. Asi permanece kuarenta
minutos, ponele. Despues se kae. Paf! Y eso es todo. ¿Keres mas?
Ni
Ofelia viene ya, ke lo parió...podríamos haber votado al Veron trucho, a Malín
pensamos, en ultima instancia lo botamos komo a Muñón. Pero ni eso. Ni sikiera un Seisdedos...kon lo bien ke le
vendría un dedito mas a Monito.
¿K-cho?
¿Kien? A siii... K-cho si si siiii si. Lo saludamos a la salida. Nos dice “¿Y?
¿Ganamos?” Hijo de mil...no K-cho ¡ke vamos a ganar!. “Bueno” dice “aun tenemos
las posibilidades matematikas”. Le decimos ke ni en el laboratorio de
antimateria en europa da lo de las posibilidades matematicas...let it BE...el
pensó ke había entrenamiento hoy, no partido. Por eso llego tarde. Lo dejamos.
Kelvemamosaser. Chau K-cho, nos Bemos, te BE-mos.
Faga
quería tirarle kon lo´ dientes, pero ni eso le kedo. Los remataron para poner
la piedra –nunka mejor dicho- fundamental del Kan-Pus. Dicen ke por ahi el
Tornado (no konfundir kon el Ro7ornado ke se avivo y rajo al uruguay a tiempo,
un iluminado) fue lo uniko ke tiró, la piedra fundamental, logiko, fundamental.
Horror. Estupor. Impakto. DiSen también, porke no se konforman kon decirte una,
te dicen dos, ke el mentado objeto kayó en el lote 17, ke aunque todos supongan
ke sea uno de los primeros, no no, es el ultimo del loteo de la Little, un
lujo: 22x222 (un poko largo para mi gusto pero kisieron buscar cifras
alusorias, arkitektura triste) kon Bista al lago. ¿Komo? ¿Ke en Infima no hay
lagos? Esta! No, ke kon esta lluvia ya se hizo uno, impekable, hasta nada algún
ke otro ganso.
Bue,
volvamos. Al salir extrañamos los eskupitajos faciales, ni eso ,nada, porke si
digo nada es nada de nada. Naides había, ni los perros, excepto los nuestros.
Tan intrascendente fue nuestra partida ke Faga (foto ke akompaña el relato es
la previa de la partida, Faga se rekupera del golpe, keda en el lektor adivinar
kual) ke seguía rigido, se enredó kon un kortinado ke se había volado de la
tribuna –un decir esto último- y se fue de cara, no de dientes, porke no tiene,
de rostro digamos. Chocolate por todos lados. Faga ke se levanta kual Fantasma
del Descenso ahora devenido en Fantasma de la Permanencia. Los integrantes del
tristim ke kreen ke realmente lo es. Hay kasi una estampida, no te digo una
estampida porke para eso, tendría ke estar PoSesso, pero no ta ma, komo
nosotros. Tampoko korre Gordobelli sikiera. Es una korrida. El mediko ke atina
a kalzarle un algodón a Merkel, no keda nada del útil, tamo kortos de viveres, agarra
una toalla, le agarra la persekuta a Faga y kree ke lo kieren asesinar. Empieza
a los bollos, boing, kapow,splash, kree ke es batman, aletea, algún hijoderemil
se kaga de risa, alguien dice, “empezó a los bollos” y Gordobelli se kiere
komer a uno konfundido por la cita alusiva a la mentada faktura...kuidado, a
ver si kon la depre nos keda komo el Minino. Deci ke no es arkero y no nos va a
poder mostrar la pelota. Pero una karta doku, kien te dice.
Alguien
reflexiona “bueno, vayamos tramitando el pasaporte a Junin” y alguien en
represalia a su vez flexiona un ejemplar del mentado dokumento intentando
introducirlo ahi al atrevido ideólogo –suponiendo ke eso fuese una idea- ke
kreemos fue el bueno de Franko Mutis. Evitamos el horror. Mutis, mientras,
mutis. Ni a. Fiiiiiiiii, viento. Fiiiiiiii, silbidos. Fiiiiiii-ame los fasos le
dice Faga al del Kiosko ke le hace ¡esta te viafiar!, korte de manga. ¡Ni los
puchos karajo! ¡Ketetiró!
Subimos
al micro, que aun no es volador, ni sikiera es mikro. ..la unika es ke Belito
se raje un pedo y nos deje en Las Toninas.
No
arranka, as usual.
Faga
despierta del sopor y dice “bodele a gordobelli al fidal de la gashe ge le
idglide y le arradgabosh”...Genial. Si el tristim tuviera la mitad de las luces
del Faga. Alguien le kiere entregar el NoBEl, a otro se le okurre una plaketa
...Faga lo mira a Gozales ke aun kamina torcido y no kiere saber ni medio de
plaketas, kiere eskapar.
Luego
de perseguirlo dos segundos, ke este troMpiece nuevamente y se de de lleno kon
el poste de luz, lo atamos al asiento. Es komo Hannibal Lekter pero en vez de
los dientes le enrejamos la ñata. Al pedo pero se la enrejamos. Pelamos los
cables del termo elektriko del mikro y le hacemos elktroshock. Le va a full.
Kasi ke se olvida de la napia. Nos entretenemos un rato kon esto. No no, ¡kon
esto!.
La idea
de inklinar la calle funciona y en bajadita el mikro arranka, tanto ke kasi lo
hacemos a Gordobelli o el hace al mikro...inkognita. Sube al omnibus, va para
el fondo, este hace Willy, Kuiz vuela para atras, Pouzo tambien vuela para
atras kon tanta mala suerte –¡y ke keres inglés!- ke Kemalauso kasi se lo
emperna al susodicho, ke de todos modos esta mas cerka de llamarse Jose ke
Josefina konvengamos. Kaos. Vuelan
trompis. Me tokan las pompis. Entra
Beligoy y echa a 5 más por las dudas por akoso.
Ipso fakto armamos una ong en defensa de los pobres animalitos. No al
maltrato, si al kontrato.
Ende ke
lo akomodamos en el medio a Belito, alguien falta...quien puede ser...alguien
que pase desapercibido....no no no, mas ke Kacho....a seeeee ¡Piter!
En eso
sale del baño disfrazado de la Momia Blanka. Papel higieniko por todos lados,
todo enrollado. “la momiaaaaa luchadoooooor sordooomudoooo” grita. Le decimos
“deja que no hace falta. Ya se fueron todos. Ademas desperdicias el papel, ¡con
lo karo ke está!” Ingeniería KO-ntable. Notable.
Piter
no nos kree, y apenas si sube asi, hecho un rollo de higienol gigante
kamuflandose en los ajados asientos del bus. El asunto se pone espeso, no, no
por el publiko, si ni sikiera vinieron muchos menos se kedaron y menos a esa
hora. Alguien se largó un sordito, de esos ke akaparan el ambiente. Kelopario,
hay ke abrir todo, igual kalefaccion no hay para no elevar la temperatura
pektoral -importantísima en la especie- sino imaginate. Prekaucion tristera.
Pre-kaucion o sea, antes de la kaucion. Chupate esa mandarina pilchita.
Resumiendo:
no solo partimos, lo ke konstituyo en si mismo un milagro sino ke, además,
llegamos a Infima.
Nikoestas
Kabrero se bajo a la puteada limpia no por el partido ke ya a esta altura nos
importaba un karajo sino por el sordo ke aun flotaba en el ambiente. NI kon las aeroventilas del bondi lo sakamos, se había pegoteado en los
asientos te digo, igual el bondi nunca levanto mas de kuarenta en bajada. Komo
nosotros en el torneo, kasi. Al arribo
un Kan ke no era Esteban fue el punto alto de la recepción: guau guau guau guau
a lo ke korrespondio la vomitiva de igual modo.
Vimos
pasar a K-cho ke dios sabe komo llegó, intentaba KO-nvencer a Peregrino de
NueBa DegeneraSion Gimnatista de ke no lo Bolteara, este le decía “kedate
trankilo K-cho” mientras le metia la patita tik tik en medio de la persistente
y gris llovizna. No será la Agrupashion Pasame BLanka Rana René pero esta e
brava, ¡e brava!. Pikaros.
Así
siguió la kosa, mariposa, en otro dia
memorable... pero no para nosotros. La lluvia cierra la kortina de la tarde
kasi komo el kortinado los huekos en el templo del voske(no). VolBEremos, no
mas vale aka ¿Adonde keres? y seremos
millones -de déficit-, kiza kon algún sakrifisio ritual, kiza no, kiza estemos,
kiza no, kiza paguemos la luz, kiza no, kiza lotee, kiza no, kiza inKOrporemos,
kizá no, kiza este K-cho. Kiza no, ki sa? Eddeddesh? Hic! Suenan los akordes del inolBiable tema de
¿YO?Lemon inmortalizado
por el Kako Maturana, Let it BE....: “When I Find myself in times of trouble,
father Piter komes tu mi, singing words of Muñon, Let it BE...Let it Beeeee Let
it Beeeee Let it Beeeee y Let it Beeeeeee whisky whiksy al Faga, Let it
Beeeee....”
kizmññññghhhhhhhhhaaaaaaamngggggpaf!pfjrsssssssssss
